We spaarden wat af in Chaam. Bijna iedereen spaarde wel iets. Je had klasgenoten die suikerzakjes spaarden of sigarenbandjes, speldjes, postzegels, luciferdoosjes, bierviltjes, bierflesdopjes en sleutelhangers.
Door Berry van Oers
Sigarenbandjes
Op woensdagmiddag kwam Kikse altijd ruilen wat hij dubbel had. Hij spaarde sigarenbandjes. Hij had er honderden. Zijn opa rookte sigaren dus Kiske had een voorsprong. “Gij krijt van mij een baandje van Agio as ik van jou een baandje van Willem II krijg”, zei Kiske. Fraaske had hele mooie bandjes van Elizabeth Bas, gekregen in het winkeltje van Net van Beijsterveld aan de Dorpsstraat. Maar Tontje stal de show met een sigarenbandje van Bellevue in Chaam.
Suikerzakjes
Marianneke spaarde suikerzakjes. Ze had ze onderverdeeld in verschillende rubrieken en in een album geplakt. De rubrieken varieerden van suikerzakjes van cafés, bedrijven, evenementen tot steden en dorpen. Het meest trots was Marianneke op de suikerzakjes uit Chaam van Bellevue, Keizershof en de Flaasbloem. “Ge kunt ze wel ruilen mar nie krijgen”, zei ze.
Speldjes
Marielowieske ging graag mee boodschappen doen, want je kreeg bij Emma en de Végé speldjes kadoo. Ze had een speciaal speldjesalbum gekregen met zachte vulling en gaatjes om de speldjes in te steken. Joske had zo’n album niet maar gebruikte een stuk schuimrubber om de speldjes te rubriceren. Hij had speldjes van Flipje met een pot jam, Popeye met een blik spinazie en van Sjors en Jimmy in een palmboom. Hij had er ook van de Spar, De Gruyter en de Raiffeisenbank.
Lucifermerken
Kriesje spaarde lucifermerken. Wat was hij ‘freet’ op de doosjes van Zwaluwlucifers uit Uddevalla in Zweden. “Da zen gin lucifers mar taandenstokers, want er staot ‘tändstickor’ op”, zei Wimke. Maar volgens de meester was het Zweeds van Wimke niet optimaal. “Tänd betekent aansteken en stickor betekent stokjes”, legde hij uit.
Bierdopjes
Pieter, we noemden hem Pietje, spaarde dopjes van bierflesjes. Hij had er van De Drie Hoefijzers, Heineken en Leffe. Telkens wanneer pa van zijn werk kwam maakte Pietje een flesje open om zijn verzameling aan te vullen en de dorst van pa te lessen. Pietje prikte gaatjes in de dopjes en reeg ze aan een draad zodat hij de origineelste halsketting droeg tijdens het carnavalsbal in het Smullekuiltje.
Bierviltjes
Toen Pieter het sparen van dopjes beu was schakelde hij over op bierviltjes. Hij had er van Skol, Brand, Kroon, Grolsch, Leeuw en Breda Bier. Heel zijn slaapkamer behing hij met die viltjes. Een speciale plaats had een bierviltje van ‘Bier van Pieters, koop het met liters’. Dat bier was van de winkels van De Gruyter en genoemd naar oprichter Pieter de Gruyter. Het waren grote thuisflessen van bijna een liter die we kochten op de Haagdijk in Breda.
Postzegels
Wij spaarden postzegels. We staken ze in een album achter cellofaan. De rubriek vlinders was heel kleurrijk, evenals de rubriek met verschillende takken van sport en van verre landen. Telkens als er een brief uit Canada kwam van ome Harry weken we de postzegel er af met de stoom uit de ‘moor’. We hadden er ook van het Derde Rijk met Hitler er op. “Stopt die maar aachterzevurre”, zei ma.
Sleutelhangers
Sjaokske spaarde sleutelhangers. Hij had er met Pipo, Klukkluk, Dikke Deur en Snuf en Snuitje. Het mooist vond hij een sleutelhanger van plexiglas met een foto van hemzelf daarin. Heel bijzonder was een sleutelhanger met een minirookworstje van Unox. Opa had een sleutelhanger van Lourdes. “Dan hek oos Lievrouwke ommes aatij in munne zak”, zei hij.