Vorige week fietste Pirke voorbij met zijn kleinzoon achterop. “Hedde det schuurke nog”, vroeg hij. Veel klasgenoten hadden vroeger een plaats, ergens in een boom, op zolder of gewoon in de tuin, om zich terug te trekken en even op hun ‘eigen’ te zijn. Het begon voor ons met een tafelkleed over twee stoelen en eindigde in het schuurtje achter op de ‘werft’.

Door Berry van Oers

Baksteen

Ons schuurtje was opgetrokken uit rode baksteen. Pa had het zelf gemetseld. Op ooghoogte had hij er een donkerbruine steenlaag in verwerkt zodat het schuurtje een artistieke uitstraling had. De zelf getimmerde deur diende als toegang en de vloer was gemaakt van groffe specie met ‘kiezelkaaikes’.

Blokkenweide

We hadden eerst een hut in de boomgaard schuin achter ons huis. Maar toen daar de Blokkenweide verrees werden we dakloos. Juist op dat moment verhuisde onze aap Monkey naar de Tilburgse dierentuin en kwam zijn schuurtje leeg te staan. We grepen onze kans en namen het schuurtje over.

Zoete inval

Het schuurtje was al snel fameus vanwege ‘de zoete inval’. Velen kwamen er langs. Er gebeurde van alles in dat schuurtje. Het was er heel gezellig, vooral ’s avonds als de lavalampjes brandden. Aan de muur hingen foto’s van The Cats, Shocking Blue, Tee Set, The Osmonds, The Sweet, Mud, The Kinks, Creedence Clearwater Revival, Fleetwood Mac, Bonnie St. Clair en Sylvia Kristel.

Kokosmatten

Tegen het plafond spanden we een net dat pa gekocht had voor over de kersenboom om de morellen tegen de vogels te beschermen. Op de vloer lagen de afgeschreven kokosmatten uit de keuken van ma. Voor het raam hingen haar oude glasgordijnen om het zicht naar binnen weg te nemen zodat we in privacy van onze vrijheid en sjekkies konden genieten.

Veronica

Kiske had een oude radio op de kop getikt, zo eentje met buizen. We luisterden in het schuurtje naar Radio Veronica en Radio Noordzee. In de winter stookten we het schuurtje warm met het petroleumkacheltje van Monkey. Dat was na zijn verhuizing achtergebleven. Rond het kacheltje lazen we ‘plaotjesboekskes’. Wekelijks werd de verzameling ‘boekskes’ stiekem aangevuld.

Barend

Van dikke Sjaok uit Poppel kregen we een oude televisie, zo eentje met lampen. Een stijgerpijp met een fietswiel zonder spaken daar boven op diende als antenne. We keken op donderdagavonden in het schuurtje naar de shows van Barend Servet. Klasgenoten die daar thuis niet naar mochten kijken genoten dan in ons schuurtje van de avonturen van Barend en zijn danseressen.

Sjoelbak

We kregen een scheikundedoos voor onze verjaardag. Een omgekeerde sjoelbak in het schuurtje diende als tafel voor de scheikundeproefjes. Een lege knijpflacon van ‘Dubro Citroen’ met een trechter aan het teutje fungeerde als afvaldepot voor gevaarlijke vloeibare stoffen. “Het slaot op oewen aosem”, hijgde Sjaokske toen hij er aan rook.

Kaliumpermanganaat

Op een zaterdag kwam Pirke bij ons experimenteren. Hij had een potje met kaliumpermanganaat uit zijn nieuwe scheikundedoos meegebracht. “Ik kom een proefke doen”, zei Pirke geheimzinnig. Sindsdien had ons schuurtje een paars plafond en hij een gezicht van diezelfde kleur.

Sloop

Toen we uitgespeeld waren deed het schuurtje nog een aantal jaren dienst als buitenverblijf van onze tamme kraai. In 1995 viel definitief het doek voor het schuurtje omdat het op last van de Provincie moest worden gesloopt. “Jammer!”, zei Pirke en hij fietste verder met zijn kleinzoon.