Toen we in de stad naar school gingen, kregen we een bruine leren boekentas met meerdere vakjes. De boekentas had klikgespen die je op slot kon draaien om de geheimen in de tas te verbergen. Wat waren we ‘freet’ op onze boekentas. We begonnen nu echt mee te tellen.

Door Berry van Oers

Slapper

Met de nieuwe boekentas onder de ‘stieken’ van onze bagagedrager fietsten we vanuit Chaam door de bossen naar school. Na verloop van tijd werd het leer van de boekentas steeds slapper. Op een gegeven moment lebberde de tas helemaal uit en zat er geen model meer in. Als dan ook nog het handvat afbrak droegen we de boekentas voortaan maar onder de arm.

Deep Purple

Niet alleen boeken gingen er in zo’n tas, maar ook multomappen, broodtrommels, regenpakken en shagbuilen. Bij het vlotten van het schooljaar werden de tassen steeds zwaarder. Kiske had met een stift ‘Deep Purple’ op zijn boekentas geschreven. Stoer liep hij met zijn beschreven tas langs de meisjes. Op de boekentas van Marianneke zat een sticker waar ‘baas in eigen buik’ op stond. Ze wist niet precies wat het betekende maar ze had die sticker van haar tante gekregen die bij de Dolle Mina’s was.

Pukkel

Op een dag verscheen Pirke op het schoolplein met een groenbruine legertas van canvas in plaats van met een boekentas. Hij trok er veel bekijks mee. “Het is een pukkel”, legde Pirke uit. Hij had die pukkel gekocht bij de legerdump aan de Vierwindenstraat in Breda. Pirke gooide de pukkel nonchalant over zijn schouder op zijn rug en liep er mee door de gangen alsof hij wilde zeggen: “Kekt mijn is!” Hij kreeg snel volgers.

Slogans

Hoe ouder en hoe meer versleten zo’n pukkel was hoe beter. We schreven de pukkels vol met slogans. ‘Kernwapens het land uit’ had Johanneke op zijn pukkel staan. ‘Stop de bom’ stond er bij Kareltje op. ‘Stem PSP’, borduurde Marielowieske op haar pukkel. Sjaokske had heel zijn pukkel vol met buttons zitten, variërend van ‘Stop Apartheid’ tot ‘Make Love Not War’.

‘Kuif’

Geweldig was zo’n pukkel. Wanneer je de draagriem over het fietszadel hing bleef de pukkel aan de zijkant hangen. Hoe ‘cool’ was dat! Kiske had pech want hij zat op de Mavo in Gilze. Hij had ook graag een pukkel. “Mar da maag nie van de ‘Kuif’, want die zee dat aas de boeken kapot gaon en dan motte boete betaolen”, legde Kiske uit.

Blenco

Bij Pirke op school hadden alle leerlingen hun eigen boeken dus keken ze niet zo nauw naar wat er mee gebeurde. Soms werd er met pukkels gevoetbald. Ze waren ook handig om pestkoppen op afstand te houden, want een klap van een pukkel kon hard aankomen. Pirke zette zijn pukkel in het vet tegen de regen met Blenco. “Ooze Kees heet een potje uit dienst gebietst”, verklapte hij.

Blits

Steeds meer klasgenoten ruilden hun boekentas in tegen een pukkel. Een boekentas was voor nerds, maar met zo’n pukkel was je blits. Een boekentas zette je netjes weg, maar een pukkel smeet je onder de schoolbank of in de hoek van de gang. Jongelui met pukkels voelden zich vrij en dachten dat ze een eigen mening hadden. Leve sukkels met pukkels!