Tis is al weer efkes geleejen tussen de bontjes, errepels en de peejen da wij in Bonenpikkerslaand geboren wieren. We lagen lekker tegen moeders uier in unnen wiette volle natte luier. Heel tevreeën, zo mee z’n tweeën, op òòze rug, op òòzen buik en dan wir trug.

Door Berry van Oers

Gemintehuis

Toen er aongiefte wier gedaon verklaorden ze op het gemintehuis dan ok spontaon: “Ge bent unne flienke en as Bonenpikker zedde heel goed bij de pienken. Mee gullie kunde dweilen gaon en hossen mee oew kieltje aon!” In het begien waren we peuters, mar al snel wieren we kleuters en kregen we een kieltje aongepast. Òòze pa zee: “Gaoi mar eens mee!” We hebben er toen gelijk mar tegenaon gejast.

Lucifersdoske

Girtje en Tontje kwamen bij òòs confetti knippen van unne hele grote staopel opgespaorde kraanten. Ze hajjen òòs keuken opgezocht, want òòs smoen was een mees waor veul van mocht. Vijf kolenzakken knipten ze vol. Òòs smoen schmienkte òòs bruin mee een zwart snorreke onder òòze neus. Ze naoide een blaauw kieltje op heur eigenste naoimessien. Pa’s rooie zakdoek blèèf op z’n plak zitten mee een lucifersdoske. Het zwarte petje kwaam van d’n Boerenbond.

Medallie

Op òòze kieltjes naoiden we vilten plaotjes mee motto’s, zoals ‘Ziede gij me gère’ en ‘Agge mar leut het’. Om òòze nek droegen we een gruune lèren labbòòn die ma van Jan Quadraot haj gekocht. Pirke haj n’n kraolenbaand om van dopkes van bierfleskes van De Drie Hoefijzers. Afijn, het was veur òòs d’n irste keer, mar het smaokte wel naor meer. Het is niet te gelòven, mar waor. De irste medallie kregen we van Nilles en de letste van Victoir!

Stofjas

Tontje verrekte het vurt om mee carreneval een kieltje te draogen. Hij haj de stofjas van zullie vaoder aon en daor zunne verfkwast op zuiver gemaokt. “Det draogen ze in de stad ommes ammaol”, zee Tontje. Hij had zijn broek mee wije pijpen in flenters geknipt. Rond zunne kop droeg dieën snotpien n’n stropdas as haorbaand, net as Janis Joplien.

Dorus

Laoter haj Tontje mee carreneval ginne stofjas mir aon mar een wiet mee blaauw gestript truike. “Feiluk een Dorustruike”, lee tie uit. “Det hebben ze ok in de stad aon”, zee tie. Net as Dorus op d’n tullevisie droeg Tontje er gestripte kousen onder mee op zunne kop een slaopmutske in hetzelfde design. Hij trok er veul bekijks mee bij Tokes, Tjeerte, in het Smullekultje en ok bij det stuk sjaggerijn.

Optocht

“Agge het goed wult zien motte op d’n hoek van d’n Ellecotseweg en de Durpstraot gaon staon”, zee òòs smoen. Bij de vijver van de protestaantse kerk wieren we aongegaopen dur een Chaoms boerke van papier en kieppengaos. “Die stòken ze ten destaggenaovond op as carreneval veurbij is”, lee pa uit. Hij wies ommes alles. We keken naor d’n optocht mee z’n ammaolen: de Wiette, d’n Blaauwe, d’n Taaie en d’n Platte Kaole, de meesen van d’n Haaikaant en die van het Houtgoor, mar ok die van Den Berrug en van de Gienderdoor.

Durpke

Dan kwaam daor ok nog Snijers mee Graozen aachteraon, saomen mee het Turrup en hèèl de Allefessebaon. Mar er stonden ok veul vremden langs de kaant. “Het lekt hier wel het buitenlaand bekaant”, zee Kiske. Mar òòze pa wies alles. “We zen een heel klein durpke en blijven det ok graog. Mar nou zen we mee veulen, want tis Carreneval vandaog!“, zee tie.