Ieder jaor mee carnaval kwaam opoe naor ons toe.

Zij was zo puur en zo intens.

Ons opoe was een prachtig mens.

Veul hadde ze nie bij ons thuis.

Ons opoe evenmin.

Mar mee de carnaval was zij precies, gelijk de konegin.

Durren enigste goeie jurk, die werd versierd mee kraole.

En op hoogtijdagen, zoals mee carnaval liep zij daor mee te praole.

Ok had zij een hoedje.

’t Ging al jaore mee.

Ze kocht dan ’n nieuw virke, en opoe was tevree.

Zo was zij mee carnaval.

Gelijk de konegin.

’n Prachtig mens, mee weinig geld, mar trots as een vorstin.

Hennie de Wijs