Op maandag 5 februari overleed Dries van Agt, oud minister-president en wielerliefhebber. Ik kwam Dries van Agt tegen in mei 2003 tijdens de begrafenis van wielerlegende Wim van Est in St. Willebrord. Na de begrafenismis van IJzeren Willem in ‘t Heike zaten we rond de Brabantse koffietafel met oud-coureurs zoals Theo Middelkamp, Wies van Dongen, Rini Wagtmans, Jo de Roo… en Dries van Agt. “Had jouw opa niet de allereerste Acht van Chaam gewonnen”, vroegen ze.

Door Berry van Oers

Vrienden

Ik gaf Van Agt mijn boekje over de pluriforme samenleving. Hij reageerde daar positief op, waarna ik hem in 2004 durfde te vragen of hij zitting wilde nemen in het Comité van Aanbeveling van de ‘Vrienden van de Acht van Chaam’. Dat wilde Van Agt graag, liet hij weten, meteen en zonder voorwaarden. Ik heb de brief nog ergens liggen met zijn bekende handtekening eronder.

Jubileumzitting

In 2008 vroeg ik aan Dries van Agt of hij op donderdagavond 29 mei aanwezig wilde zijn tijdens de jubileumzitting ter gelegenheid van de 70-ste Acht van Chaam. Ook dat wilde hij graag. Maar een paar dagen van te voren belde hij me op mijn werk op. “Van Agt voor je aan de lijn”, zei secretaresse Conny. “Ik moet vrijdagmorgen op 30 mei al vroeg in Brussel zijn voor een vergadering over de positie van Palestijnen in Israël en moet daarom al op donderdagavond naar Brussel reizen”, legde Van Agt uit.

Akkoordje

Ik vertelde aan Van Agt dat ik heel Chaam en de regio al trots op de hoogte had gebracht van het heuglijke feit dat hij op donderdagavond eregast zou zijn bij de jubileumzitting in Chaam. “Als u niet komt gelooft niemand mij ooit nog”, zei ik. We besloten het op een akkoordje te gooien. ”Waarde heer Van Oers ik ga u helpen”, zei Van Agt.

Chauffeur

Het akkoordje was snel gesmeed aan de telefoon. Nog voordat Van Agt in Roosendaal die donderdagavond op de trein zou stappen, zou hij langs komen in Chaam om een deel van de jubileumzitting bij te wonen. Zijn voorwaarde was dat er voor een auto met chauffeur gezorgd zou worden die hem van huis naar Chaam bracht en daarna naar het station in Roosendaal. We vonden Ad van der Avoort bereid om Van Agt op te halen.

Pilske

Rond half acht die donderdagavond reed Ad in zijn Mercedes met daarin een goedgemutste Dries van Agt de oprit van Het Chaamsche Wapen op. We stonden klaar met het ontvangstcomité. “Goed geregeld”, zei Van Agt knipogend toen hij uitstapte. “Hij is er nog ook”, riepen de verbaasde gasten in de zaal toen Van Agt binnenstapte. Hij bestelde meteen een glas bier. “Koffie, gif mijn mar een pilske”, zei de oud-bewindsman op zijn Brabants.

Speciale plaats

“Ik heb thuis gezegd dat ik vanavond niet naar de ‘Acht van Chaam’ maar naar ‘Van Agt in Chaam’ ga”, zei presentator Cees Maas grappend. Chaam had een speciale plaats bij Van Agt. Hij vertelde dat hij reeds als kleine jongen de Acht bezocht. Later in 1977, toen hij demissionair minister was in het kabinet Den Uyl, volgde hij de wedstrijden in Chaam vanaf de eretribune. Ook in 1983 was hij er te gast als Commissaris van de Koningin in Noord-Brabant.

Kabinetsformatie

Van Agt vertelde het Chaamse publiek dat hij ooit het startschot in Boxmeer moest lossen en daarvoor de onderhandelingen rondom de kabinetsformatie ontvluchtte. De koningin zou hem daar voor op de vingers getikt hebben. De christendemocraat kon er smakelijk om lachen. Het was een cultuurverschil zoals tussen de Reformatie en Rome legde hij uit: “In het katholieke zuiden is het wielrennen op bepaalde tijden nu eenmaal belangrijker dan een kabinetsformatie.”

Hemel

In 2013 schreef Dries van Agt een voorwoord in mijn boek ‘75 X Acht van Chaam’. Op een zonnige zondagmiddag in juni reden mijn vrouw en ik naar zijn huis in Heilige Landstichting om het te vragen. Een week later lag het voorwoord in de bus. Van Agt zag een zonnige toekomst weggelegd, zowel voor de Acht van Chaam als voor hemzelf. “Als de Acht zijn eeuwfeest viert hoop ik dat vanuit de hemel gade te slaan”, schreef hij.