Tijdens Chaamse feestjes zaten we altijd gezellig rond de tafel. Zitfeestjes waren dat. Het moment van plaatsnemen was cruciaal. Wanneer je eenmaal zat was dat je vaste plek en je buurman of buurvrouw je gesprekspartner voor de hele avond. Plotseling veranderde dat.

Door Berry van Oers

Housewarmingparty

Jantje nodigde ons uit op zijn housewarmingparty. Hij woonde sinds kort op ‘zijn eigen’. Toen we binnenkwamen troffen we geen stoelen aan en de tafel stond tegen de wand. In plaats daarvan had Jantje drie hoge ronde tafels midden in zijn woonkamer gezet. “Det noemen ze staontafels, die hebben ze in stad vurt ammaol”, legde hij uit.

Trend

Die statafels destijds bij Jantje waren onze eerste kennismaking met een nieuwe trend. Je had geen vaste plaats meer tijdens feestjes want je kon zo van de ene statafel naar de andere statafel lopen, waar je telkens weer andere gasten trof. “Vremd desse det nie irder uitgevonden hebben”, zei Joske.

Werk

Joske had nieuw werk gevonden bij Voeten en Leppens in Breda. Hij vertelde iedereen aan de statafel hoe vakkundig hij de hele dag sleuven groef om daar leidingen in te leggen. “Binnenkort gaon we ok in Chaom begienen”, zei Joske trots. Telkens ging hij naar een andere statafel om daar zijn verhaaltje opnieuw af te draaien. “Wa zegde gij weinig”, zei Joske toen hij uitverteld was.

Weekendjes weg

Kriesje en Ans ‘zaten’ in de kleine kinderen. Ze vertelden hun statafelgenoten hoe goed ze leerden op school. Ook bij ‘de voetbal’ deden de kinderen het goed volgens Ans terwijl ze de foto’s rond liet gaan. Nel en Kiske hadden geen kinderen. Ze spraken de hele tijd alleen maar over ‘weekendjes weg’. Al snel zochten Kriesje en Ans een andere statafel op.

Oppassen

Fraas en Dientje waren net opa en oma geworden en hadden de mond vol over het ‘opa en oma zijn’. “Des toch wir himmaol aanders dan toen we òòze eigeste jong gròòt brochten”, volgens Dientje. Fraas was het helemaal met haar eens. “Nou motten we oppassen en kunnen we nòòt nie mir op vukkaassie”, zei hij.

Tactieken

Bij het verkassen van de ene statafel naar de andere statafel gebruikten we speciale methoden. Een veel gebruikte tactiek was ‘naar de wc gaan ook al hoefde je niet’. Als je dan terug kwam kon je ongemerkt aansluiten bij een andere statafel, zonder je statafelgenoten van de statafel waar je stond het gevoel te geven dat je minder geïnteresseerd was in de successen van hun nageslacht. Een andere tactiek was ’een crackertje met kaas in de kaashoek halen’ en dan ongemerkt de overstap naar een andere statafel maken.

Smoesjes

Als we genoeg hadden van de avonturen van onze statafelgenoten gingen we naar huis. Smoesjes als excuus waren er genoeg. “Tis al laot”, zei Tontje. “We motten de klein mannen naor bed gaon brengen”, zei Kriesje. “D’n hond mot nog afgelaaid worren”, zei Koske. “Wij gaon ’n weekendje weg”, zei Kiske. “Ik mot merrege alwir vruug gaon werreken”, zei Joske.