In juli begon de vakantie. Voor ons was het vooral de maand van de Tour de France. Pa volgde alle etappes. Eerst via de radio, daarna in zwart-wit via de ‘Belze’ televisie en vervolgens in kleur via de Nederlandse beeldbuis. Wij keken dan mee.
Door berry van Oers
Frambozen
Juli was ook frambozenmaand. Pa had achthonderd meter frambozenstruiken op zijn akker staan die we aan weerskanten plukten. Als we klaar waren met de zestienhonderd meter lange pluktocht begonnen we weer vooraan voor de volgende oogst. Ome Jaon, die vlakbij de akker woonde, kwam ieder uur verslag doen van het etappeverloop van de Tour die hij thuis volgde via de radio.
Simpson
Pa keek ’s avonds naar de samenvatting op de NTS. We leenden het dagelijks Tourkrantje van ome Piet om daarin de nabeschouwingen van de etappe te lezen. Op een keer kwam ome Jaon hard aanlopen. “Tommy Simpson is van de fiets gevallen en mee gaank per hellekoptèèr weggebrocht naor het ziekenhuis”, riep hij. Toen we thuiskwamen vertelde overbuurman Jan dat Tommy was overleden.
Transistor
Op een dag kocht ma een transistorradiootje op batterijen en konden we voortaan zelf naar de radioverslagen van de Touretappes luisteren terwijl we frambozen plukten. Dat radiootje had een lang leven. Later namen we het mee naar het strand van Renesse om in de kokende zon naar het rechtstreekse etappeverslag van Theo Koomen te luisteren.
Sint Willebrord
In 1978 begon de Tour de France in Nederland. Eindelijk konden we het Tourcircus in het echt zien. Op vrijdagmorgen 30 juni reden we naar Sint Willebrord om getuige te zijn van de aankomst van de tweede etappe van de 65-ste Tour de France die ging van Leiden naar Sint Willebrord. Het was bewolkt. De zon liet zich amper zien. “Gift niks, ast mar dròòg bleft”, zeiden we. En dat bleef het.
Florett
Ik haalde Kiske op aan huis met de Florett, een prachtexemplaar met chromen spatborden, dito tank en opgevoerd. Tegen de klok van negenen reden we richting ’t Haaike over de Goudberg via Rijsbergen. De schokbrekers hadden hun beste tijd gehad. Het leek soms alsof we op een Skippybal zaten. Ruim op tijd voor de finish arriveerden we in het drukke centrum van Sint Willebrord. We vonden een plaatsje achter de bouwhekken dicht bij de eindstreep in de Dorpsstraat.
‘Pou Pou’
“Daor lopt Poulidor”, riep iemand aan de overkant. De eertijdse Franse vedette met weelderige kuif en bakkebaarden kreeg applaus. ‘Pou Pou’ nam het eerbetoon glimlachend in ontvangst. Ook zanger Jack Jersey kreeg de handen op elkaar. Zijn hit ‘In the still of the night’, klonk door de luidsprekers. “In het echt heet hij De Nijs”, vertelde iemand naast ons. “Zou het familie van Rob zijn”, vroeg hij. “Misschien wel van Bertha”, zeiden we.
Sterkste man
“We komen uit Chaom, van de Aacht van Chaom”, zeiden we. Maar dat geloofde niemand omdat we met z’n tweeën waren. Judokampioen Peter Adelaar liep voorbij. “Assie mar nie stil bleft staon”, hoopten we. Gelukkig liep hij door. Adelaar was twee meter en dertien centimeter lang. Veel bekijks trok Vlaming John Massis, de sterkste man van de wereld. Hij hield met een band tussen zijn tanden een motor tegen. Ook was er een parachutist die op de finishlijn probeerde te landen.
Tourdirecteuren
Voor een raam in de Dorpsstraat stond een televisie waarop we het peloton zagen naderen. “Ze zen er bekaast”, riep een kijker. De spanning was te snijden. Toen we omkeken zagen we Jan Raas aan komen stormen. Hij ‘vloog’ over de finish, voor Freddy Maertens. Tourdirecteuren Felix Levitan en Jacques Goddet stapten uit. Ook de legendarische Wout Wagtmans was er. Hij kreeg een medaille van het al even legendarische Franse duo.
In het echt!
Jan Raas startte die middag in Sint Willebrord voor het tweede deel van de etappe naar Brussel in het geel, weggeschoten door Jack en uitgezwaaid door de eertijdse Willebrordse Tourhelden Wim, Wout en Rini. Maar toen zaten wij alweer op de Florett richting Chaam. Daar zat pa voor de televisie en volgde de strijdende coureurs op weg van Sint Willebrord naar Brussel. “Wij hebben ze vandaog ammaol in het echt gezien”, zeiden we.