Ja het is alweer eventjes geleden dat ik een vlooike heb geschreven maar dat komt omdat er niets vlooi-waardig werd ingeleverd. De zaterdag van de Carnaval was het helemaal rustig; iedereen was natuurlijk druk bezig om de laatste hand te leggen aan zijn, haar of hun creaties.

Wat was het een geweldig feest dinsdag; een stralende zon zorgde voor een gezellig straatbeeld met veel kleine kleurige terrasjes. Ik heb de hele middag lui in de stoel kunnen liggen met een lekker hapje en drankje op z’n tijd en heb genoten van een prachtige optocht.

Maar nu ter zake... tussen alle ingeleverde spulletjes kwam ik toch weer iets merkwaardigs tegen; in alle jaren dat we van alles en nog wat binnen kregen ben ik nog nooit iets gevaarlijks tegengekomen... tot vorige week.

Een souvenir uit Verweggistan denk ik…of we er iets mee konden doen... voor de verkoop misschien...?

Ik heb het voorwerp wel aangenomen maar toen ik het later bekeek, vond ik het geen goed idee om zoiets op onze vlooienmarkt te koop aan te bieden; dat mag trouwens helemaal niet en ik ga het dus inleveren op het politiebureau want het is echt levensgevaarlijk, vlijmscherp. Frans is het deze keer ook helemaal met mij eens want zoiets moeten we echt niet in huis hebben (en ook niet in onze opslagruimte).

Dit is pas de eerste keer dat ik zoiets aangeboden krijg; meestal zijn we erg blij met de aangeleverde spulletjes en krijgen ze een tweede leven.

Het voorjaar komt eraan, de grote schoonmaak is in zicht dus... als er wordt opgeruimd zijn wij blij met alle leuke, verkoopbare zaken; ook boeken zijn van harte welkom. Ik hoop dat er voor mij dan weer een leuk (ongevaarlijk) vlooike tussen zit.

Tot de volgende vlooi,

Martine